Patron

 22 Męskiej Drużyny Harcerskiej

 

Mikołaj Kopernik 

    Mikołaj Kopernik urodził się 19 lutego 1473 roku w Toruniu jako czwarte, najmłodsze dziecko zamożnego kupca  Mikołaja w domu przy ulicy Świętej Anny 17.  Nowo narodzonegoochrzczono w kościele parafialnym św. Jana.  Edukację rozpoczł w Szkole Świętojańskiej od nauki czytania i pisania, rachunków i śpiewu kościelnego, a następnie w klasach wyższych: gramatyki, retoryki, dialektyki, geografii, geometrii i prawdopodobnie nieco astronomii. Latem 1483 roku 10-letniemu Mikołajowi umiera na zarazę ojciec.  Odtąd jego wychowaniem i edukacją zajął się brat  matki, Łukasz Wetzenrode, piastujący rozliczne godności państwowe, a wkrótce wysoki dostojnik kościelny na Warmii. 

   Pod opiekąwuja od 1478 r. biskupa warmińskiego- Mikołaj uczy się w szkole katedralnej we Włocławku, która będąc jak gdyby filią Akademii Jagiellońskiej przygotowywała do studiów uniwersyteckich.  Jesienią 1491 r. Kopernik przybywa do Krakowa, gdzie rozpoczyna naukę jako jeden z 69 studentów przyjętych na wydział sztuk wyzwolonych Akademii Jagiellońskiej.  Czteroletni okres pobytu w Krakowie spędził na słuchaniu wykładów geografii matematycznej i astronomii sfercznej, arytmetyki i perspektyw, a więc  teorii proporcji oraz nauki wyciągania pierwiastków kwadratowych.  Poznał geometrię Euklidesa i oczarowała go dykusyjna metoda nauki.  W 1496 roku Mikołaj przymuje w kanonii warmińskiej niższe święcenia kapłańskie.  W tym samym roku wyjeżdża do Bolonii aby studiować prawo kanoniczne, mające przysposobić go do administrowania dobrami kościelnymi.  Pobyt Kopernika w Bolonii trwał trzy lata.  Studiów jurystycznych nie ukończył prawdopodobnie dlatego, że pochłaniało go to , co niosło ze sobą Odrodzenie tak w sensie intelektualynm jak i obyczajowym.  Prowadził obserwacje nieba pod kierunkiem sławnego astronoma Dominika Nawary, studiował grekę.  W paźdierniku 1497 r.  otrzymuje Mikołaj kanonię we Fromborku i aby odbyć praktykę prawa kościelnego przed przystąpienie do pełnieni swoich obowiązków, wyjeżdża do Rzymu (1500r)  Po pobycie w wiecznym mieście Kopernik wraca na Warmię, ale nie mając ukończonych studiów  prawniczynch, myśli o powrocie do Włoch.  Zamysł swój zrealizował jeszcze tego samego roku

wyjeżdżając do Padwy.  Dwuletni pobyt zaowocował odbyciem studiów medycznych, a następnie na uniwersytecie w Ferraze dnia 31 maja 1503 r. złożeniem egzaminu doktorskiego z prawa kanonicznego.  Wróciwszy na Warmię został wciągnięty w wir spraw administracyjnych i politycznych.  W latach 1503-1512 mieszkąc w Lidzbarku-siedzibie biskupa warmińskigo- bierze udział w niezliczonych naradach i sejmikach, które miały zażegnać konflikty z zakonem Krzyżackim.  Tłumaczy z greckiego i łaciny oraz prowadzi obserwacje nieba.  Przygotował i rozpowszechnił wśród bliskich i znajomych glówne tezy  swojej teorii w pracy “Kalendarzyk o hipotezach ruchów niebieskich” stwierdząc, (…) środek Ziemi nie jest środkiem świata, ale jedynie środkiem ciężkości oraz środkiem drogi Księżyca (…) Wszystkie ruchy planet dają się wytłumaczyć obiegiem wokół Słońca. (…) Słońce jest nieruchome względem gwiazd stałych”    Po śmierci Łukasza Wetzenrode (512 r. ) przenosi się Kopernik do Olsztyna, gdzie skupia w swoich rękach pełnię władzy: jako sędzia przyjmuje odwołania sądów ławniczych, zarządza dobrami kapitutymi, osądza chłopów i nadaje im ziemię oraz ściąga z nich czynsze i podatki, ponadto leczy okoliczną ludność i mieszkańców zamku.  W latach dwudziestych Kopernik przenosi się na stałe do Fromborka.  Zamieszkał w jednej z wież obronnych katedry, gdzie też urządził pracownię .  Wydał dzieło ekonomiczne ,,Rozprawa o monecie” – gdzie sformułował znane potem w ekonomii prawo Greshama.  Jednak głównym i najważniejszym jego dziełem jest ,,De revolutionibus orbium coelestium”, którego stworzenie zajęło astronomowi przeszło trydzieści lat życia.  Do wydania drukiem przyczynilli się:  niemiecki matematyk, entuzjasta idei heliocentrycznej Jerzy Joachim Retyk i przjaciel Kopernika Tiedeman Gize.  Drukowany egzemplarz wiekopomnego dzieła ujrzał autor na łożu śmierci i nie był na tyle przytomny by móc je przejrzeć.  Umiera 24 maja 1543 roku.